ბრიტანეთის პრემიერ მინისტრი კირ სტარმერს არ სურდა ისრაელის სასტიკი ომის აღწერა ღაზაში პალესტინელების წინააღმდეგ, როგორც გენოციდის, მიუხედავად ლეიბორისტების ტრადიციულად ომის საწინააღმდეგო პოზიციისა, გარდა რამდენიმე შემთხვევისა, როდესაც ისინი მხარს უჭერდნენ ტონი ბლერის 2003 წელს აშშ-ს მიერ ერაყში შეჭრას.

სტარმერი იმეორებს ბლერის ეპოქის პოლიტიკას უმრავლესობის აზრის უგულებელყოფით, მიუხედავად იმისა, რომ Ipsos-ის ბოლო გამოკითხვა აჩვენებს, რომ ბრიტანელების 73% მხარს უჭერს ცეცხლის უპირობო შეწყვეტას და საზოგადოების 60% ფიქრობს, რომ ისრაელი ძალიან შორს წავიდა ომში.

ეს აშკარა განსხვავება საზოგადოებრივ აზრსა და სამთავრობო პოლიტიკას შორის აჩენს სერიოზულ კითხვებს ბრიტანეთის მორალურ პრიორიტეტებთან დაკავშირებით და ემსახურება თუ არა ქვეყნის საგარეო პოლიტიკა ეროვნულ ინტერესებს თუ უცხოური აქტორების ინტერესებს.

საზოგადოებრივი აზრი: საღი აზრის რეზონანსული ხმა

ლეიბორისტული ამომრჩევლები ასევე გრძნობენ თავს ღალატის მსხვერპლად სტარმერის რეჟიმის მიერ. YouGov-ის თებერვლის ანგარიშის თანახმად, ლეიბორისტ ამომრჩეველთა 83 პროცენტს სურდა, რომ ისრაელში ომი დასრულებულიყო.

ლეიბორისტების ხელმძღვანელობის უარი პარლამენტში ცეცხლის შეწყვეტის შესახებ რეზოლუციის მხარდაჭერაზე და 2023 წლის ნოემბერში რიგი დეპუტატების გადადგომამ კიდევ უფრო გააუცხოა მისი ამომრჩეველთა ბაზა.

სტარმერის ხელმძღვანელობით მთავრობას არ გააჩნია ხერხემალი, რათა ზეწოლა მოახდინოს ისრაელზე დესკალაციისკენ, რაც ბრიტანელებს სულ უფრო მეტად აცნობიერებს მის ნაკლოვანებებს, ხოლო საზოგადოების 40 პროცენტი სტარმერისა და ლეიბორისტული მთავრობის მუშაობას უღიმღამოდ აფასებს.

უკმაყოფილება ღრმაა, საზოგადოების 35% ამბობს, რომ სტარმერი ცუდად ასრულებს თავის საქმეს.

შედეგად, ქვეყანამ დაინახა ფართო საპროტესტო აქციები, რომელშიც ასობით ათასი ადამიანი მონაწილეობდა ღაზაში ცეცხლის დაუყოვნებლივ შეწყვეტის მოთხოვნით. ქუჩებში ყველაზე გავრცელებული ლოზუნგები იყო „შეაჩერე იარაღის გაყიდვა“, „ახლავე ცეცხლის შეწყვეტა“ და „სამართლიანობა პალესტინისთვის“.

ეს პროტესტი არ იყო აბერაცია, არამედ ბრიტანული საზოგადოების უმრავლესობის მოწონების გამოხატულება, რომელიც წარმოადგენდა სხვადასხვა პოლიტიკურ, რელიგიურ და კულტურულ ფონს.

მთავრობის დამოკიდებულება: პოლიტიკა მოკავშირეებთან და არა ხალხთან შესაბამისობაში

ლეიბორისტული პარტიის მანიფესტში ნათლად არის ნათქვამი, რომ დამოუკიდებელი პალესტინის სახელმწიფო არის პალესტინელების „განუყოფელი უფლება“. პარტიამ ასევე პირობა დადო, რომ მხარს დაუჭერს ორი სახელმწიფოს გადაწყვეტას.

პრაქტიკაში ლეიბორისტული მთავრობა ატარებდა დიპლომატიური თავშეკავების პოლიტიკას გაეროში, იარაღის გაყიდვისა და ისრაელის ომის მანქანის მხარდაჭერისკენ, ვიდრე ალყაში მოქცეული პალესტინელებისთვის, რომლებიც იმ სიტუაციის წინაშე დგანან, რომელსაც მრავალი საერთაშორისო ექსპერტი გენოციდად მოიხსენეს.

გაერთიანებული სამეფოს მუდმივი თავშეკავება გაეროს გენერალურ ასამბლეაზე ცეცხლის შეწყვეტის შესახებ რეზოლუციებისგან ათავისუფლებს ქვეყანას საერთაშორისო საზოგადოებისგან, რადგან სამართლიანობისკენ მოწოდებები მთელ მსოფლიოში იზრდება.

უადგილო დიპლომატიური რიტორიკა იმის შესახებ, რომ ისრაელმა შესაძლოა დიდი რაოდენობით მშვიდობიანი მოქალაქე მოკლა თავდაცვის მიზნით, ყველგან უარყოფილი იყო. ბრიტანეთის მოქალაქეების დამშვიდების მცდელობისას საგარეო საქმეთა მინისტრმა დევიდ ლამიმ გამოაცხადა ისრაელისთვის იარაღის 350-დან 30-ის ლიცენზიის შეჩერების შესახებ. თუმცა, ამ ნაბიჯმა საზოგადოება ვერ დაარწმუნა. ეს უფრო საჩვენებელ ნაბიჯად ითვლებოდა.

გაყოფილი პარლამენტი

ღაზაში სისხლისღვრის შემზარავმა სურათებმა აიძულა ევროპის მრავალი ქვეყანა გადაეხედა ისრაელის მიმართ პოლიტიკას. ისეთმა ქვეყნებმა, როგორიც არის ესპანეთი, ნორვეგია და ირლანდია, აღიარეს პალესტინის სახელმწიფო და დასახეს ალტერნატიული გზა, რომელიც ემთხვევა პალესტინის სამართლიანობის გლობალურ მოწოდებებს, ვიდრე ქედს იხრიან აშშ-ისა და მისი მტკიცე პრო-ისრაელის მოკავშირეების ქედმაღლური სამხედრო მიდგომის წინაშე.

გაერთიანებული სამეფოს მთავრობის გულგრილობა დაეკისროს ისრაელის პასუხისმგებლობა მის სამხედრო დანაშაულებზე და შეუერთდეს გლობალურ მცდელობებს ღაზას წინააღმდეგ ომის დასასრულებლად, ზიანს აყენებს მის რეპუტაციას როგორც შიგნით, ასევე მის ფარგლებს გარეთ. ასევე კითხვის ნიშნის ქვეშ დადგა მისი, როგორც ნეიტრალური შუამავლის პოტენციური როლი სხვადასხვა კონფლიქტებში.

2024 წლის ოქტომბრის YouGov EuroTrack-ის გამოკითხვამ აჩვენა, რომ დასავლეთ ევროპელები აშკარად ეწინააღმდეგებოდნენ ისრაელისთვის სამხედრო დახმარების გაწევას ირანთან სრულმასშტაბიანი ომის შემთხვევაშიც კი, მაშინ როცა ბრიტანულმა საზოგადოებამ მსგავსი განწყობები გამოავლინა. ეს მნიშვნელოვანი ცვლილება ცხადყოფს არა მხოლოდ ისრაელის პროპაგანდის წარუმატებლობას, არამედ დასავლური სახელმწიფოების სისუსტეებსაც, რომლებსაც არ შეუძლიათ სამართლიანობის დაცვა და ისრაელის მსგავსი უმართავი ძალაუფლების შეკავება.

დიდ ბრიტანეთში მთავრობისადმი ნდობა საფრთხეშია და შემდგომმა უთანხმოებამ შეიძლება შეუქცევადი ზიანი მიაყენოს სოციალურ ერთობლიობას, რადგან სტარმერის უმოქმედობა უნებურად აკავშირებს მას ჩრდილოვან სიონისტურ და ულტრამემარჯვენე ძალებთან, რომლებიც პრიმიტიულ სიძულვილს და მტრობას ავლენენ მუსლიმების მიმართ.

ამ დროისთვის, Steamer-ის ადმინისტრაციამ დააფიქსირა 50 გახმაურებული თანამდებობიდან გადადგომის განცხადება მრჩევლებისგან, მათ შორის ლეიბორისტული ლიდერებისგან, როგორიცაა მერები სადიკ ხანი და ენდი ბერნემი, ასევე შოტლანდიის ლეიბორისტული ლიდერი ანას სარვარი. ბევრი სხვა ლიდერი რჩება გაბრაზებული, უმწეო და არაადეკვატური გენოციდის წინაშე, რომელიც ჩვენს ტელეფონებზე პირდაპირ ეთერში გასული წლის 7 ოქტომბრიდან გადაიცემა.