ოფიციალურმა პირებმა განაცხადეს, რომ ბანგლადეში დათანხმდა გაეროს მოთხოვნას, ომისგან დაზარალებული მიანმარის მოქალაქეებისთვის მიანმარის რახაინის შტატის საზღვარზე ჰუმანიტარული დერეფნის შექმნის შესახებ.

საგარეო საქმეთა მრჩეველმა, მდ. ტაუჰიდ ჰოსეინმა, კვირას დედაქალაქ დაკაში ჟურნალისტებს განუცხადა: „გაეროს სურს ბანგლადეშის გავლით ჰუმანიტარული დერეფნის შექმნა, რათა მიანმარის რახაინის შტატში ჰუმანიტარული დახმარება გაგზავნოს. დროებითმა მთავრობამ, გარკვეული პირობებით, ამაზე თანხმობა განაცხადა.“

ჰოსეინმა დასძინა: „ეს იქნება ჰუმანიტარული ტრანზიტი. თუმცა, ჩვენ გვაქვს გარკვეული პირობები. დეტალებში არ შევალ. თუ პირობები შესრულდება, ჩვენ დავეხმარებით.“

ჰოსეინმა აღნიშნა, რომ მიანმარში მიმდინარე კონფლიქტი ბანგლადეშის ინტერესებს უკავშირდება და თქვა: „რადგან მიანმარის მოსახლეობის დიდმა ნაწილმა ჩვენს ქვეყანას შეაფარა თავი და ჩვენ გვსურს მათი უკან დაბრუნება. იმისთვის, რომ მათი უკან დაბრუნება შევძლოთ, ყველაფერი უნდა გავაკეთოთ, რაც საჭიროა.“

ბანგლადეში ამჟამად 1,3 მილიონზე მეტ როჰინჯა ლტოლვილს მასპინძლობს, რომლებიც 2017 წლის აგვისტოს სამხედრო ოპერაციებს გამოექცნენ და კოქს-ბაზარში იმყოფებიან.

ჰუმანიტარული კრიზისი

მიანმარის ხუნტის მმართველობამ რახაინის შტატში არაკანის არმიის მეამბოხე დაჯგუფების ალყაში მოსაქცევად დახმარების ყველა მარაგის შესვლა დაბლოკა, რამაც ჰუმანიტარული კრიზისი კიდევ უფრო გაამწვავა.

გაერომ განაცხადა, რომ რახაინში შიმშილობის რისკი არსებობს და ბანგლადეშს ჰუმანიტარული დახმარების მიწოდებისთვის დერეფნის უზრუნველყოფა სთხოვა.

მიუხედავად იმისა, რომ ჰუმანიტარული დერეფნები რიგითი მოქალაქეების დასახმარებლად იქმნება, გამოითქმება შეშფოთება, რომ ასეთი დერეფნების გახსნისას, დამნაშავეებმა, მათ შორის რეგიონში მყოფმა მეამბოხეებმა ან ტერორისტულმა ჯგუფებმა, შესაძლოა უსაფრთხო გადასასვლელით ისარგებლონ.

რეგიონი ასევე ცნობილია, როგორც სხვადასხვა ტრანსსასაზღვრო დანაშაულების, მათ შორის ნარკოტიკებითა და იარაღის უკანონო ვაჭრობის მარშრუტი.

ამ შეშფოთების საპასუხოდ, ჰოსეინმა თქვა: „დერეფანი მხოლოდ ტვირთისთვის არის გათვალისწინებული; იარაღის გადატანა არ მოხდება.“

მიანმარ-ბანგლადეშის საზღვართან დაკავშირებით ჰოსეინმა აღნიშნა: „აქ მთელი საზღვარი არასახელმწიფო აქტორის (არაკანის არმია) კონტროლის ქვეშაა. მიანმარის ცენტრალურ მთავრობას (ხუნტას) აქ არანაირი კონტროლი არ აქვს. ამიტომ, ჩვენივე უსაფრთხოებისთვის, ჩვენ არ შეგვიძლია რაიმე სახის ოფიციალური კონტაქტი დავამყაროთ არასახელმწიფო აქტორებთან. თუმცა, რომც გვინდოდეს, (არაკანის არმიისგან) სრულად იზოლირებულები ვერ ვიქნებით.“

„ამიტომ, ჩვენ დავამყარებთ კომუნიკაციას იმ ზომით, რა ზომითაც ეს დაგვჭირდება,“ - დასძინა მან.