ირანი რეგიონული სამხედრო ალიანსის შექმნას ითხოვს, საიდანაც აშშ და ისრაელი გარიყულნი იქნებიან
ახლო აღმოსავლეთში ალიანსების გადახალისების ფონზე, თეირანი ომის მზარდი დაძაბულობის საპასუხოდ რეგიონულ ერთობაზე დაფუძნებული უსაფრთხოების ახალი ბლოკის შექმნისკენ მოუწოდებს.
ირანი ახლო აღმოსავლეთის ქვეყნებს მოუწოდებს შექმნან უსაფრთხოებისა და სამხედრო ალიანსი, რომელიც გამორიცხავს აშშ-სა და ისრაელს; ეს ნაბიჯი განიხილება როგორც მცდელობა, გადაიხედოს რეგიონის უსაფრთხოების არქიტექტურა გამწვავებული კონფლიქტების ფონზე.
ირანის „ხათამ ალ-ანბიას“ ცენტრალური შტაბის წარმომადგენელმა, იბრაჰიმ ზულფიკარიმ, ოთხშაბათს გამოქვეყნებულ ვიდეომიმართვაში განაცხადა, რომ დადგა დრო, რეგიონის ქვეყნებმა აიღონ ერთობლივი პასუხისმგებლობა საკუთარ თავდაცვაზე გარე ძალების იმედის გარეშე.
ზულფიკარიმ აშშ-ისრაელის მიმდინარე თავდასხმები გარდამტეხ მომენტად შეაფასა და ისინი აღწერა როგორც „ახალი ეტაპი“, რომელიც ისლამური სამყაროსგან ერთიან პასუხს მოითხოვს.
მოწოდება რეგიონული ახალი წესრიგისკენ
ზულფიკარიმ არაბულ და მუსლიმურ ქვეყნებს მოუწოდა შექმნან უსაფრთხოების საერთო ჩარჩო, რომელიც დაეფუძნება საერთო რელიგიურ და რეგიონულ კავშირებს. მან აღნიშნა, რომ გარე აქტორებზე ნდობამ ვერ უზრუნველყო სტაბილურობა.
„ჩვენი უსაფრთხოების უზრუნველსაყოფად უნდა გავერთიანდეთ“, - განაცხადა ზულფიკარიმ და ისლამურ პრინციპებზე დაფუძნებული ერთობლივი წესდების შექმნისკენ მოუწოდა.
აღნიშნული წინადადება არის თეირანის ფართომასშტაბიანი მცდელობების გამოძახილი, მოიპოვოს რეგიონული მხარდაჭერა იმ პერიოდში, როდესაც ის მუდმივი სამხედრო ზეწოლის ქვეშ იმყოფება.
ომი ალიანსებს ახლებურად აყალიბებს
ზულფიკარის მოწოდება გაისმა იმ დროს, როდესაც ირანზე 28 თებერვალს დაწყებული აშშ-ისრაელის თავდასხმებით გამოწვეული დაპირისპირება რეგიონში გავრცელებას განაგრძობს; თეირანმა კი საპასუხოდ სარაკეტო და უპილოტო საფრენი აპარატების დარტყმები განახორციელა ისრაელსა და იმ ქვეყნებზე, სადაც აშშ-ის სამხედრო ობიექტებია განთავსებული.
მიუხედავად იმისა, რომ გაურკვეველია, განიხილავენ თუ არა ასეთ ალიანსს რეგიონული ძალები, რომლებსაც ვაშინგტონთან უსაფრთხოების სფეროში მჭიდრო კავშირები აქვთ, ეს წინადადება ხაზს უსვამს რეგიონში გეოპოლიტიკური განხეთქილების გაღრმავებასა და ახლო აღმოსავლეთის მომავლის ხედვებს შორის არსებულ კონკურენციას.