„სუდანის ფარის ძალების“ ცნობით, სუდანის არმიამ და მათ მხარდამხარ მებრძოლმა მოხალისეებმა ჩრდილოეთ კორდოფანის შტატში გასამხედროებულ „სწრაფი რეაგირების ძალებს“ (RSF) მძიმე ზარალი მიაყენეს.

სამშაბათს გავრცელებულ განცხადებაში, არმიის მოკავშირე „სუდანის ფარის ძალებმა“ აღნიშნეს, რომ ჩრდილოეთ კორდოფანში, უმ საიალას რეგიონში „წარმატებული საბრძოლო ოპერაცია“ ჩაატარეს, რაც „ამბოხებულთა ლიკვიდაციისა და ჩრდილოეთ კორდოფანის ფრონტზე მათი შესაძლებლობების სრულად განადგურების“ გეგმის ნაწილი იყო.

დაჯგუფება ამტკიცებს, რომ მიუხედავად მოწინააღმდეგის ფართომასშტაბიანი მობილიზაციისა, რომელსაც უპილოტო საფრენი აპარატები და მძიმე არტილერია უჭერდა მხარს, მათ RSF-ს, როგორც ცოცხალი ძალის, ისე ტექნიკის თვალსაზრისით, მძიმე დანაკარგი მიაყენეს.

თუმცა, დაჯგუფებამ დაადასტურა დანაკარგები საკუთარ მებრძოლებს შორისაც, მათ შორის მეთაურის, აბუ აკლა კიკილის მსუბუქი დაჭრა.

დაჯგუფება 2022 წლის დასაწყისში, აღმოსავლეთით მდებარე ელ-ჯაზირას შტატში შეიქმნა და ვარაუდობენ, რომ 35 000-ზე მეტ მებრძოლს ითვლის.

კიკილი 2023 წლის აგვისტოში RSF-ს შეუერთდა, თუმცა მოგვიანებით არმიის მხარეს გადავიდა.

სუდანის არმიამ ორშაბათს გამოაცხადა, რომ RSF-თან მძიმე ბრძოლების შემდეგ, შტატის ცენტრ ელ-ობეიდიდან 200 კილომეტრით ჩრდილოეთით მდებარე უმ საიალა დაიბრუნეს.

ამის საპირისპიროდ, მეამბოხე ჯგუფმა განაცხადა, რომ უმ საიალაში სამთავრობო ძალებზე გამარჯვება მოიპოვა.

RSF-ის წინსვლა კორდოფანში       

მას შემდეგ, რაც გასულ თვეში RSF-მა ჩრდილოეთ დარფურის დედაქალაქი ელ-ფაშერი აიღო, გასამხედროებულ დაჯგუფებასა და სუდანის არმიას შორის შეტაკებები ახალ ფრონტებზე, განსაკუთრებით კი ქვეყნის ცენტრალურ და სამხრეთ ნაწილში, კორდოფანის რეგიონში გავრცელდა.

დაჯგუფება აკონტროლებს დარფურის ყველა შტატს, რომელიც სუდანის 18 შტატიდან ხუთს შეადგენს, ხოლო არმია ფლობს დანარჩენი 13 შტატის უმეტესობას, დედაქალაქ ხარტუმის ჩათვლით.

დარფური სუდანის ტერიტორიის დაახლოებით ერთ მეხუთედს შეადგენს, თუმცა ქვეყნის 50-მილიონიანი მოსახლეობის დიდი უმრავლესობა არმიის კონტროლირებად ტერიტორიებზე ცხოვრობს.

ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის მონაცემებით, არმიასა და RSF-ს შორის 2023 წლის აპრილში დაწყებულმა კონფლიქტმა სუდანში სულ მცირე 40 000 ადამიანის სიკვდილი და 12 მილიონი ადამიანის იძულებით გადაადგილება გამოიწვია.