პრეზიდენტის ოფისის ხელმძღვანელმა ანდრი ერმაკმა ხუთშაბათს The Atlantic-თან ინტერვიუში განაცხადა, რომ უკრაინის პრეზიდენტი ვოლოდიმირ ზელენსკი მშვიდობის სანაცვლოდ რუსეთისთვის ტერიტორიების გადაცემას არავითარ შემთხვევაში არ დათანხმდება.
ერმაკმა ჟურნალს განუცხადა: „სანამ ზელენსკი პრეზიდენტია, არავინ უნდა ელოდოს, რომ ჩვენ ტერიტორიებს დავთმობთ. ის ტერიტორიებს არ გადასცემს“. ამ სიტყვებით ერმაკმა დაადასტურა კიევის ხანგრძლივი პოზიცია, რომ ის რუსული ძალების მიერ დაკავებულ ტერიტორიებს არ დათმობს.
ერმაკის განცხადება მოჰყვა რუსეთის პრეზიდენტის, ვლადიმერ პუტინის გაფრთხილებას, რომლის თანახმადაც, მოსკოვი შეტევას შეწყვეტს, თუ უკრაინული ჯარები დატოვებენ იმ რეგიონებს, რომლებსაც კრემლი საკუთარ ტერიტორიად მიიჩნევს; წინააღმდეგ შემთხვევაში, რუსული ძალები მათ ძალით დაიკავებენ.
ყირგიზეთში ვიზიტისას პუტინმა თქვა: „თუ უკრაინული ძალები მათ მიერ დაკავებულ რეგიონებს დატოვებენ, ჩვენ საბრძოლო ოპერაციებს შევწყვეტთ. თუ არ დატოვებენ, ამას სამხედრო გზით უზრუნველვყოფთ“.
ამჟამად რუსეთი უკრაინის ტერიტორიის დაახლოებით მეხუთედს აკონტროლებს და ოკუპირებული ტერიტორიების სტატუსი სამშვიდობო პროცესის ერთ-ერთ მთავარ დაბრკოლებად რჩება.
რუსული არმია აგრძელებს ნელ, მაგრამ დამქანცველ წინსვლას აღმოსავლეთ უკრაინაში, სადაც უკრაინული შენაერთები ცოცხალი ძალისა და საცეცხლე ძალის მხრივ არახელსაყრელ მდგომარეობაში არიან.
აშშ-ის სამშვიდობო გეგმა
ამასობაში, ვაშინგტონმა განაახლა ძალისხმევა ომის დასასრულებლად, რომელიც თითქმის მეოთხე წელია გრძელდება და წარადგინა მოულოდნელი სამშვიდობო გეგმა, რომლის დახვეწასაც აშშ-ის ოფიციალური პირები მოსკოვისა და კიევის მონაწილეობით დაგეგმილ მომავალ მოლაპარაკებებზე იმედოვნებენ.
გავრცელებული ინფორმაციით, გეგმის თავდაპირველი ვარიანტი, რომელიც ევროპელი მოკავშირეების აზრის გათვალისწინების გარეშე მომზადდა, ითვალისწინებდა უკრაინის გასვლას აღმოსავლეთ დონეცკის რეგიონიდან და აშშ-ის მიერ დონეცკის, ყირიმისა და ლუგანსკის რეგიონების რუსეთის ტერიტორიად აღიარებას.
კიევმა უარყო ნებისმიერი შეთანხმება, რომელიც რუსეთის მიერ მოპოვებულ წარმატებებს ლეგიტიმურს გახდის.
უკრაინელმა ოფიციალურმა პირებმა ასევე აღნიშნეს, რომ მოლაპარაკებების შედეგად მიღწეული ნებისმიერი შეთანხმება უნდა მოიცავდეს დასავლეთის ისეთ ძლიერ უსაფრთხოების გარანტიებს, რომლებიც შეაკავებს მომავალ რუსულ აგრესიას.
