ბრაზილიის სან-პაულუს უნივერსიტეტის ცხოველთა ქცევის სპეციალისტებმა ექსპერიმენტი ჩაატარეს 38 შინაურ კატაზე, რომლებიც საკვებთან დაკავშირებით ხშირად კნავიან.
კატებს მისცეს დახვრეტილი პლასტმასის ყუთი, საიდანაც საკვების დამოუკიდებლად ამოღება არ შეეძლოთ.
მკვლევრები აკვირდებოდნენ კატების ქცევას ორ განსხვავებულ ვითარებაში: როდესაც ოთახში ადამიანი იმყოფებოდა და როდესაც კატები მარტო იყვნენ.
დაფიქსირდა, რომ ოთახში ადამიანის ყოფნისას კატებმა სულ 86-ჯერ დაიკნავლეს, ხოლო მარტო დარჩენის შემთხვევაში ეს მაჩვენებელი მხოლოდ 20 იყო.
ანალიზმა აჩვენა, რომ ოთახში ადამიანის ყოფნისას კატების კნავილის ალბათობა 16-ჯერ მეტი იყო.
მზერას ადამიანსა და საკვებს შორის მონაცვლეობით მიმართავდნენ
მკვლევრებმა დაადგინეს, რომ კნავილის დროს კატები მზერას პირდაპირ ადამიანისკენ მიმართავდნენ და მზერას საკვების ყუთსა და ადამიანს შორის მონაცვლეობით გადაადგილებდნენ.
როდესაც ოთახში ადამიანი არ იმყოფებოდა, კატები უმეტესად გაუნძრევლად იდგნენ და კარისკენ იყურებოდნენ.
ჟურნალ Animal Behaviour-ში გამოქვეყნებული კვლევის ავტორებმა, ნაილა ფუკიმოტომ და მისმა გუნდმა, აღნიშნეს, რომ მიღებული შედეგები აჩვენებს: კნავილი მხოლოდ შემთხვევითი რეაქცია არ არის და ის კომუნიკაციის საშუალებად გამოიყენება, რომელიც კონკრეტული ადრესატისკენ არის მიმართული.
