როგორ მოხდა, რომ ეს პრაქტიკა, რომელიც ოდესღაც გადარჩენის საკითხი იყო, ინდუსტრიული საკვების აღმავლობასთან ერთად თითქმის დავიწყებას მიეცა, კოვიდ პანდემიის დროს კი კვლავ გაცოცხლდა? ეს არის სეზონური ციკლების პატივისცემა, ოჯახური მოგონებების დაცვა და მზის სითბოს მომავლისთვის გადანახვის ხელოვნება. ამ ტრადიციაში, რომელიც გვახსენებს, რომ ზამთარი გრძელია, მაგრამ ზაფხულის მზის შენახვა ქილებშია შესაძლებელი, თითოეული კოვზი გემოს, ხოლო თითოეული ქილა — ერთ ისტორიას ატარებს.